Teatr
Siódemka teatrem stoi
Teatr nasz widzę ogromny, zakrzyknął pewien pierwszak w roku szkolnym 2006/2007 podczas próby ślubowania. I właśnie od tego się zaczęło.
Grupa dzieciaków zadebiutowała w przedstawieniu pt.: A ja coś mam! Z chaosu szkolnego ślubowania w październiku 2006 roku wyłonił się Teatrzyk Dziecięcy Siódemka.
Dlaczego Siódemka? Może dlatego, że to sympatyczna liczba, a może na przekór takim sytuacjom: Z której szkoły jesteście?, Z siódemki. A gdzie to jest? Jak to gdzie? Za kopalnią, za lasem, za Pilicą, za miedzą, w pewnej małej szkółce dzieci sobie siedzą i bardzo im się chce, aby ich szkołą nie była zwyczajna, tylko teatralna.
Po raz pierwszy na pozaszkolnej scenie zespół wystąpił jesienią 2006 roku biorąc udział w I Tomaszowskich Teatraliach, gdzie zdobył wyróżnienie, a jedno z dzieci nagrodę aktorską. Występ pozwolił dzieciom zdobyć pierwsze sceniczne doświadczenia, odnaleźć się w nowej przestrzeni teatralnej. Od tej chwili zaczęła się zabawa dzieci w teatr i praca nad kolejnymi spektaklami. Spektakle przyniosły sukcesy w postaci Złotych i Srebrnych Masek, Pierwszych Miejsc, Nominacji do przeglądów wyższego szczebla. Kiedy na danym przeglądzie pojawia się Siódemka często słychać ciężkie westchnienie innych zespołów: No, to pozamiatane.
Zespoły corocznie biorą udział w wielu przeglądach teatralnych-miejskich, powiatowych, regionalnych, wojewódzkich i ogólnopolskich. Naszymi największymi osiągnięciami są: I miejsce w Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Amatorskich Dziatwa 2007 w Łodzi Siódemka i udział w wieloetapowym Ogólnopolskim Internetowym Przeglądzie Teatrów Szkolnych TVP, w którym zostaliśmy wraz z dwoma innymi zespołami-głównym laureatem Ulinki 2015.
Tak oto, z biegiem lat teatrzyk dziecięcy „Siódemka”, przerodził się w Zespół Teatralny Siódemka, w kolejnych latach zaczęły powstawać i naturalną koleją rzeczy-znikać kolejne zespoły: Teatrzyk Chłopięcy Siedmiu, Grupa Teatralna Ulinki, Grupa Teatralna Rodziców Dorosłe dzieci itd.
A Zespół Teatralny Siódemka gra dalej.
Bo teatr to zabawa, sposób na to, aby być ze sobą, spędzać miło czas, odkrywać siebie, poznawać emocje, budować nowe relacje. Teatr, to nie cel sam w sobie, lecz środek do zdobywania nowych horyzontów, rozwoju wyobraźni i osobowości. Wszystko inne: sukcesy, nagrody-przychodzi przy okazji. I tak powinno być. Sukces rodzi się nie z ambicji zdobywania nagród, lecz z radości przebywania ze sobą na scenie.